Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΩΤΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΤΙΜΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΕΤΕΣ ΤΟ 1922 (Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ)


Η αληθινή μαρτυρία του Αλέξη Αλεξίου που έφτασε πρόσφυγας στην Ελλάδα το ‘22:

ΠΗΓΗ:
Η Έξοδος, Τόμος Α’, Μαρτυρίες από τις επαρχίες των Δυτικών παραλίων της Μικρασίας, Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Αθήνα 1980.
Η μαρτυρία δημοσιεύτηκε με τον τίτλο: “Το κεφάλι λίγο πιό πέρα το τσιμπολογούσαν οι αδέσποτες κότες”, σελ. 5-11.

Γεννήθηκα στη Σμύρνη το 1910, στη συνοικία Αγίας Αικατερίνης, κόντά στον κινηματογράφο «Φοίνικα» απέναντι στο μπακάλικο του Πανανού του Μπιτσακτσή. Ο πατέρας μου ήταν μανιφατουριέρης, που λένε εδώ, είχε εμπορικό, κοντά στον Άη Γιώργη, ο δε παππούλης μου ήταν ο περίφημος παιχνιδάτορας, που έπαιζε βιολί, ο Γιάγκος ο Βλάχος. Για να μάθω γράμματα στην αρχή με στείλαν οι γονείς μου στο σχολείο του Νεστορίδη και συνέχεια στου Πασχάλη. Θυμούμαι που μας μαθαίνανε και τραγουδούσαμε τον εθνικό μας ύμνο μ’ ελληνικά λόγια, αλλά στη μελωδία του αγγλικού ύμνου: «ο Θεός σώζει τον βασιλέα». Κάναμε γιορτές κάθε 25 Μαρτίου∙ ντυνόμασταν τσολιάδες και με άλλες εθνικές ενδυμασίες τα κορίτσια. Αφού βέβαια ο διευθυντής της Σχολής Νεστορίδη έβαζε φύλακες όξω από το σχολείο. Δύο Μαίου του 1919 έγινε η ελληνική Κατοχή. Πήγα στο «Quai» με τους γονείς μου. Όλη η Σμύρνη γιόρταζε, ήταν σαν Πάσχα, ακούγονταν κανονιές από τα καράβια, παντού κυμάτιζε η γαλανόλευκη. Όλοι φορούσαμε στο στήθος μας εθνικές κονκάρδες. Όλοι τρέχαν στην προκυμαία κοπάδια, κοπάδια∙ ξεφώνιζαν και τραγουδούσαν. Όλοι βιάζονταν να δούνε τα ευζωνάκια, τον ελληνικό στρατό, τα ελληνικά καράβια: τον «Αβέρωφ», τον «Ατρόμητο», το «Λέοντα».

Παν-κουρδικό Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στη Μόσχα


Παν-κουρδική εθνική διάσκεψη  θα πραγματοποιηθεί στηΜόσχα στις 15 Φεβρουαρίου με τη συμμετοχή πολλών κουρδικών κομμάτων.

Ο Αμντουλσαλάμ Αλί, μέλος του Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης στη Συρία (PYD) δήλωσε ότι θα συζητήσουν την τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή και  τις διαιρέσεις των ζωνών επιρροής στην περιοχή.
Μεταξύ των συμμετεχόντων θα είναι η  συν-επικεφαλής τουPYD, Άσια Αμπντούλα,  ο πρόεδρος της τοπικής διοίκησης  του Κομπάνι, Ανουάρ Μουσλίμ,  και ο πρώην δήμαρχος του Ντιγιαρμπακίρ, Οσμάν Μπαίντερμπίρ.
Ωστόσο, δεν είναι σαφές ποια κόμματα θα κληθούν από το Ιράν και το ιρακινό Κουρδιστάν.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ : "ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΑΓΓΑΡΙΟ"

(Απόσπασμα απο το 2ο Κεφάλαιο του βιβλίου του Κωνσταντίνου Δημητριάδη"ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΑΓΓΑΡΙΟ" που θα εκδοθεί μέσα στο 2017 απο τις Εκδόσεις "ΠΕΛΑΣΓΟΣ")

"...Μπαίνουμε διστακτικά στο Αϊδίνι. Εντονη η μυρωδιά του καμμένου ξύλου και του καμμένου υφάσματος... Μαζί με μιά αλλη μυρωδιά εντονη, ακαθόριστη αλλά και αποπνικτική... εμετική θα έλεγα!
- "Λοχία πάρε 5 άντρες και καλυψέ μας από κείνο το σπίτι", μου λέει ο Ανθυπασπιστής της διμοιρίας μας
- "Καρράς, Μαυρωτάς εσείς οι δίδυμοι και ο "κόμης" ελάτε μαζί μου" τους λέω κοφτά...και αρχίζω να τρέχω προς ένα σπίτι που φαινόταν στην θέση του, δηλαδή οτι δεν του είχαν βάλει φωτιά ή φουρνέλο....


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΝΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΛΑΚΟΠΗ (16.04.1956) : ''ΑΧ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΤΕ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΤΕ, ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ


Πηγή: Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης (επιμ.), Η Έξοδος, τόμ. Β΄, Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Αθήνα 2004, σ. 163-165.

Εσύ ν’ ακούεις πώς ήρθαμε από τη Μαλακοπιά.

Πριν να φύγουμεστι απ’ την Μαλακοπιά ήρταν Τούρκοι απ’ το Κοζάνη και μας έβγαλαν απ’ τα σπίτια μας με το ζόρ’. Το 1924 ήτανε. Δυο τρεις οικογένειες σ’ ένα σπίτι κάτσαμιστι ένα-δυο μήνες· ξένο σπίτι, χώρας σπίτι.